home photo psychiater
Koop nu

Ethiopiƫ

  • E1
  • E2
  • E3
  • E4
  • E5

Fragment 1

Als we het rampgebied naderen, tellen we vier dode lichamen, die inmiddels zijn toegedekt met doeken. Een waar inferno.
Ik zie dat een groep mannen met vereende krachten probeert de voorkant van de grote vrachtwagen op te tillen. Als we dichterbij komen, krijgen we te horen dat er nog een levende man ligt; hij zit bekneld onder de cabine.
We zien de wanhopige Ethiopiër liggen: hij is bij bewustzijn en heeft zijn ogen open, maar hij maakt kreunende geluiden en ziet er ernstig gewond uit. Hij lijkt op het eerste gezicht geen schijn van kans te hebben.
Wonder boven wonder krijgen de krachtpatsers het op een gegeven moment voor elkaar de man onder de vrachtwagen vandaan te slepen. Een kring van mensen staat afwachtend bij de hulpeloze en zwaargewonde man. Niemand lijkt te weten wat er moet gebeuren.

Fragment 2

Sammy stapt aarzelend uit de auto. Wij blijven zitten en doen meteen alle deuren op slot. Sardientjes in blik.
We verstaan niets van wat er buiten gezegd wordt, maar de toon van de barbaren klinkt erg dreigend; Sammy krijgt het flink voor zijn kiezen. Gelukkig stopt er een vrachtwagen met een behulpzame en vriendelijke chauffeur die de lokale taal van de Afar spreekt. Hij treedt op als mediator.

Ondertussen zitten wij in de benauwde auto. Door de raampjes kijken meer dan vijftien paar priemende ogen ons aan, opportunistische aaseters. De dreiging is tot in mijn kleinste vezels voelbaar, mijn balzak is inmiddels gekrompen en ik knijp de boel stevig bij elkaar. Bij een escalatie zijn we kansloos, want er liggen geen verdedigingswapens in de auto, op een nutteloos plastic neppistool in het dashboardkastje na. Als we willen vluchten moeten we met hoge snelheid door het cordon heen beuken, ook geen reële optie dus. We zeggen tegen elkaar dat we desnoods al ons geld aan deze ‘wilden’ overhandigen.