home photo psychiater
Koop nu

Het boek

Frans, ik ga op wereldreis. Een jaar lang. In mijn eentje.

Mijn therapeut reageert nauwelijks, hij kijkt alleen wat vragend. Waarom is hij niet gewoon enthousiast, zoals al mijn vrienden, familieleden en collega’s? Misschien vraagt hij zich wel af of ik niet te verlegen en te geremd ben om de wijde wereld in te trekken. Of dat het een volgende poging van mij is de verantwoordelijkheden in het leven te ontlopen. Het bevestigt vast zijn beeld dat ik
een vermijdende persoonlijkheid ben. Misschien schrijft hij mij ‘bindingsangst’ toe. Onterecht, ik ben nog niet toe aan een langdurige relatie, een koophuis en een vaste baan. Punt. Ik wil een spannend en afwisselend leven; the sky is the limit!

Het zelf ondergaan van psychotherapie, de zogenaamde ‘leertherapie’, met een minimum aantal van vijftig sessies, is een verplicht onderdeel van de opleiding tot psychiater. Ja, laat ik er maar gewoon voor uitkomen: ik ben bezig een echte zielenknijper te worden!

Nu ben ik 27. Word ik op deze manier niet iemand die voornamelijk binnen de nauwe ziekenhuismuren leeft, net als veel andere medisch specialisten? Een moderne variant op een middeleeuwse monnik? Ontwikkel ik via dit levenspad niet onherroepelijk een full blown persoonlijkheidsstoornis, chronische depressie en uiteindelijk een persisterende doodswens?
Er is nog zoveel dat ik wil doen in mijn leven! vertel ik Frans.
Hij knikt en humt.

Te Gek!